วันพุธที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2556

ต้นโมก

ต้นโมก
 ชื่อวิทยาศาสตร์:  Wrightia religiosa Benth.
 ชื่อวงศ์:  Apocynaceae
 ชื่อพื้นเมือง:  โมกบ้าน หลักป่า ปิดจงวา

 
 ลักษณะทั่วไป:
    ต้น  เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 5-12 เมตร ผิวเปลือกสีนำตาลดำ ลำต้นกลมเรียบมีจุดเล็ก ๆสีขาวประทั่วต้น แตกกิ่งก้านสาขาออกรอบลำต้นไม่เป็นระเบียบ
    ใบ  ใบเดียวออกเรียงกันเป็นคู่ตามก้านใบลักษณะใบ เป็นรูปไข่ รี ปลายใบมนแหลม โคนใบแหลม ขอบใบเรียบ เนื้อใบบางสีเขียว ขนาดใบกว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร
    ดอก  ออกดอกเป็นช่อสั้น ๆ อยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอก 4-8 ดอก ดอกจะคว่ำหน้าลงสู่พื้นดินมีกลีบดอก 5 กลีบ มีสีขาวกลิ่นหอม ดอกบานเต็มที่มีขนาด ประมาณ 2 เซนติเมตร
    ฝัก/ผล  รูปทรงกระบอกจะออกมาเป็นคู่ ลักษณะโค้งงอเข้าหากัน ภายในมีเมล็ดเรียงอยู่เป็นจำนวนมาก ขนาดความยาวของฝักประมาณ 10-15 เซนติเมตร
    เมล็ด  จำนวนมาก มีขนสีขาวเป็นกระจุกที่ปลาย  ออกดอกตลอดปี
 ฤดูกาลออกดอก:  ตลอดปี
 การปลูก:  การปลูกในแปลงปลูกเพื่อประดับบริเวณบ้านและสวน และปลูกในกระถางเพื่อประดับภายนอกอาคารบ้านเรือน
 การดูแลรักษา:  ชอบขึ้นในที่ชุ่มชื้น 
 การขยายพันธุ์:  การตอน การเพาะเมล็ด การปักชำ วิธีที่นิยมและได้ผลดี คือ การเพาะเมล็ด การปักชำ
 ส่วนที่มีกลิ่นหอม:  ดอก
 การใช้ประโยชน์:
    -    ไม้ประดับ
    -    สมุนไพร
 ถิ่นกำเนิด:  พม่า  เวียดนาม เขมร มาเลเซีย ฟิลิปปินส์
 สรรพคุณทางยา:
    -    รากใช้รักษาโรคผิวหนัง  เรื้อน คุดทะราด แก้พิษสัตว์กัดต่อย 
    -    ใบ ใช้ขับน้ำเหลือง 
    -    ดอก เป็นยาระบาย  
    -    เปลือก เป็นยาเจริญอาหาร รักษาโรคไต 
    -    ยางจากต้นแก้บิด

ไม่มีความคิดเห็น:

โพสต์ความคิดเห็น